10 Najpiękniejszych Tras Rowerowych w Bieszczadach – Szlaki Górskie z Mapą i GPX

Bieszczady to jeden z najtrudniejszych i najbardziej malowniczych masywów górskich Polski, gdzie trasy rowerowe łączą ekstremalne wzniesienia z spektakularnymi krajobrazami alpejskimi. Ten artykuł zawiera kompletny przewodnik po 10 najlepszych trasach rowerowych w Bieszczadach, z mapami, plikami GPX, opisami trudności i praktycznymi wskazówkami dla każdego poziomu doświadczenia.

Bieszczady przyciągają rowerzystów z całej Polski, którzy szukają wyzwania fizycznego i niezapomnianych widoków. Od łatwych pętli wokół Jeziora Solińskiego do technicznego wjazdu na Połoninę Wetlińską – każda trasa rowerowa bieszczady oferuje coś innego. Niezależnie od tego, czy jesteś amatorskim turysta rowerowy czy zaawansowanym zawodnikiem MTB, w tym przewodniku znajdziesz trasę dostosowaną do Twoich umiejętności.

Czym są Bieszczady i dlaczego warto tu jeździć na rowerze?

Bieszczady to masyw górski położony na wschodzie Polski, słynący z alpejskich krajobrazów, połonin i bezdrzewnych szczytów. Szlaki górskie bieszczady przyciągają cyklistów dzięki kombinacji trudnego terenu, czystego powietrza i naturalnych piękna, które rzadko spotyka się w innych polskich górach.

Ten masyw górski bieszczady rozciąga się na obszarze ponad 150 kilometrów. Główne szczyty to Tarnica (1499 m n.p.m.), Trzy Korony (1499 m n.p.m.) i Passo Cisna (1210 m n.p.m.), które tworzą charakterystyczne skyline widoczne z wielu punktów obserwacyjnych. Bieszczadzki Szlak Rowerowy i jego warianty przyciągają każdego roku tysiące rowerzystów.

Dlaczego warto tu jeździć? Przede wszystkim krajobraz alpejski w Polsce – połoniny to tereny bez lub z minimalnym lasem, co daje wyraźne widoki na Tatry, Pieniny i słowackie góry. Po drugie, wysoka trudność techniczna i fizyczna – ścieżki górskie bieszczady wymagają zarówno siły, jak i umiejętności technicznych. Po trzecie, autentyczność – góry pozostają mniej turystycznie zniszczone niż Tatry.

Trasa rowerowa bieszczady wymaga przygotowania fizycznego co najmniej na poziomie średnio-zaawansowanym. Wysokości względne sięgają 500-700 metrów na pojedynczych odcinkach, a duża część trasy prowadzi po żwierkach i ścieżkach nieuleczonych. Średni turista rowerowy powinien liczyć na 5-8 godzin jazdy dziennie, w zależności od wybranej mapy gpx bieszczady.

Bieszczady najlepiej odwiedzić w okresie od marca do października. Źródła turystyczne – takie jak Podkarpacki Ośrodek Doradztwa Rolniczego – rekomendują wiosną (kwiecień-maj) ze względu na stabilną pogodę i widoczność. Jesień (wrzesień-październik) przybywa turystami, ale krajobraz jest spektakularny.

Które typy rowerów najlepiej sprawdzą się w Bieszczadach?

Wybór typu roweru decyduje o komforcie i możliwościach na trasach bieszczadzkich.

Typ roweruPrzewagi w terenie bieszczadzkimOgraniczeniaDla kogo
MTB (mountainbike)Tarcze hamulcowe, zawieszenie przednie, szeroke opony grippujące na żwierkach i trawie; zdolność przejazdu najbardziej technicznych sekcji skalitychCięższe, większy opór na asfaltowych podjazdach do szlakówZaawansowani cykliści, fani trails, doświadczeni w serwisie roweru
GravelWszechstronne – poruszają się na szutkach, trawie i łagodnym asfalcie; lżejsze niż MTB; opcja zawieszenia dostępnaTrudności z bardzo stromymi podjazdami, słabsza przyczepność na błocie; brak możliwości przejazdu najtrudniejszych sekcjiTuryści rowerowi szukający równowagi między komfortem a szybkością, średniozaawansowani
Rower szosowySzybkość na asfalcie do przystanku; lekka konstrukcjaPraktycznie niezdolny do poruszania się po żwierkach i trawie – zdecydowanie odradzanyNie rekomendujemy do tras bieszczadzkich poza dojazdem

Rekomendacja: Dla tras bieszczadzkich wybierz rowery MTB ze zawieszeniem (27,5″ lub 29″) i oponami All-Terrain (co najmniej 2,1″), lub rower gravel o zdolności asystencji elektrycznej (e-bike) jeśli nie masz doświadczenia w górskich wznowieniach.

Bieszczadzki Szlak Rowerowy – pętla dla każdego poziomu

Bieszczadzki Szlak Rowerowy to jedna z najsłynniejszych pętli rowerowych w Bieszczadach, łącząca główne atrakcje górskie w trasę o zmiennej trudności i długości.

Bieszczadzki Szlak Rowerowy reprezentuje różne warianty, zależnie od wybranego punktu startu i celu:

  • Pętla kompletna wokół Wielkiej Pętli Bieszczady: dystans całkowity 110-130 km, zmiana wysokości 3000-3500 m, nawierzchnia żwirowa 80%, asfalt 20%, czas 3-5 dni
  • Wariant skrócony (2-3 dni): 60-80 km, zmiana wysokości 1500-2000 m, głównie żwir i trawa
  • Wariant turystyczny (rodziny): 40-50 km, zmiana wysokości 800-1000 m, szutek i łagodny gravel
  • Główne punkty zwrotne wielkiej pętli bieszczady to: Passo Cisna, Szczawne, Wetlina, Połonina Wetlińska, Tarnica, Trzy Korony, Myczkowce, Solina i powrót do Cisny.

    Najtrudniejsze odcinki znajdują się między Wetliną a Połoninią Wetlińską (procent wzniesienia 15-18%) oraz podejście na Tarnicę (10-12%). Odcinki pomiędzy Szczawnymi a Myczkowcami są znacznie łatwiejsze.

    Aby pobrać GPX dla bieszczadzkich tras, skorzystaj z bezpłatnych źródeł takich jak openandromaps.org, trails.pl lub komercyjnych aplikacji jak Strava oraz Komoot. Każdy plik GPX zawiera informacje o wysokości, dystansie i nawigacji turno-by-turn.

    Połonina Wetlińska rowerem – wjazd MTB i najtrudniejsze podejścia

    Połonina Wetlińska to najłatwiej dostępna alpejska połonina w Bieszczadach, osiągalna rowerem MTB, ale wymagająca zaawansowanej techniki jazdy i solidnego przygotowania fizycznego.

    Wjazd na mtb na Połoninę Wetlińską jest możliwy z Wetliny (ok. 8-10 km, +500 m, 2-3 h) lub ze Szczawnego (ok. 12 km, +600 m, 3-4 h). Trasa prowadzi żwierkową ścieżką górską, która niemalże całym czasem wznosi się pod górę.

    Procent wzniesienia na najtrudniejszych sekcjach skalitych przekracza 18-20%, co wymaga nie tylko siły mięśni, ale też umiejętności utrzymania przyczepności na stromych żwierkach. Technika jazdy w górach wymaga:

  • Niskiego środka ciężkości i opuszczonego sześcia
  • Precyzyjnego nastawienia hamulców dyskowych
  • Regulacji ciśnienia w oponach (2,0-2,3 bar dla lepszej przyczepności)
  • Szybkich zmian trybu zawieszenia
  • Sekcje skaliste i najbardziej wymagające przejścia znajdują się w odcinku między 5. a 8. km od Wetliny. Tutaj potrzebna może być częściowa prowadzenie roweru.

    Poziom trudności: 4-5 gwiazdek (skala 1-5, gdzie 5 to ekstremalny cross-country).

    Przed wyjazdiem na trasę spraw kompleksowy serwis rowerowy: amortyzatory, opony, hamulce i łańcuch. W terenie mogą się zepsuć przednie zawieszenie (nieszczelność oleju) lub obręcz koła przy technicznych przejściach.

    Jezioro Solińskie i trasy wokół Soliny – łatwe i średnie wycieczki

    Jezioro Solińskie (zw. Soliną) to sztuczny zbiornik położony w sercu Bieszczadów, otoczony łatwymi i średniozaawansowanymi trasami rowerowymi idealnymi dla rodzin i amatorów.

    Mapy gpx bieszczady obejmują kilka oficjalnych pętli wokół Soliny:

  • Pętla wokół Jeziora (28 km, +300 m, 3-4 h) – nawierzchnia szutek i asfalt, dla każdego poziomu, przebiegająca przez Myczkowce, Pstrąg, Sołonę i Pólko. Atrakcje: plaże, restauracje, widoki na wodę z każdej strony. Gdzie zjeść: restauracja u Danki w Myczkowcach, Bar Sportowy w Sołonce.
  • Trasa Cisna – Myczkowce (24 km, +250 m, 3 h) – średnia trudność, żwir i szutek, dobre dla gravelistów. Widoki na Tatry z przełęczy Passo Cisna. Parkingi przy wjeździe do Cisny i Myczkowiec.
  • Szczawne – Łopata (15 km, +150 m, 2 h) – łatwa, dla całych rodzin, głównie asfalt i miękki szutek. Idealna na pierwszą jazdę w Bieszczadach.
  • Pętla Sołona – Pólko (12 km, +100 m, 1,5 h) – bardzo łatwa, asfalt i gruntowa droga, idealna dla dzieci i seniorów. Restauracja Przy Jeziorze w Pólku.
  • trasy wokół Soliny przyciągają turystów rowerowych ze względu na infrastrukturę – restauracje, schroniska (Schronisko PTTK Solina, Campingi nad brzegiem) i miejsca parkingowe.

    Cisna – Wetlina – klasyczna bieszczadzka trasa MTB dla zaawansowanych

    Trasa Cisna – Wetlina to legenda bieszczadzkich szlaków MTB, klasyk o międzynarodowej reputacji, wymagający zaawansowanej techniki jazdy i wysokiego poziomu kondycji fizycznej.

    Ta bieszczadzka trasa mtb zaawansowanych przebiega na dystansie ok. 28 km (w zależności od wariantów) i zajmuje 5-7 godzin jazdy. Cisna – Wetlina składa się z kilku etapów:

  • Cisna – Szczawne (8 km, +200 m) – łagodny wjazd, żwir i szutek, przełęcz Passo Cisna
  • Szczawne – Wetlina (20 km, +600 m) – najtrudniejsza część, procent wzniesienia 12-20%, sekcje skaliste i techniczne
  • Warianty z przełęczy – możliwość włączenia Tarnic i Trzech Koron (+300 m dodatkowych)
  • Niveau techniczny: 4,5-5 gwiazdek. Fizycznie wymaga VO2max powyżej 50 ml/kg/min dla mężczyzn, co odpowiada kondycji zaawansowanego turysty lub amatorskiego sportowca.

    Najbardziej trudne sekcje to:

  • Zjazd z Passo Cisna (skały, technika zjazdowa)
  • Podejście między Szczawnym a Łopomią (stromy żwir, brak widoczności)
  • Ostatnia mila do Wetliny (błoto, korzenie, kamienie)
  • Krytyczne miejsce do uszkodzenia: obręcze kół (uderzenie w kamień może spowodować falowanie), łańcuch (może zeskakiwać na podjazdach) i zawieszenie (może przeciekać) – stąd wynika znaczenie pełnego przeglądu rowerowego przed wyjazdem.

    Wymagany sprzęt naprawczy: łatki 4-5, zapasowa dętka, multitool ze śrubokrętem Phillips, klucz do łańcucha, pompka z manometrem.

    Passo Cisna – przełęcz i widoki na Beskidy

    Passo Cisna to najniższa przełęcz w Bieszczadach (1210 m n.p.m.), która łączy Cis-nę z Wetliną i oferuje spektakularne widoki na Tatry, Pieniny i słowackie góry.

    Alternatywne trasy dojazdu na Passo Cisna:

  • Z Cisny (8 km, +400 m, 1,5 h) – trasa klasyczna, żwir, średnia trudność
  • Z Szczawnego (5 km, +300 m, 1 h) – krótsza opcja, bardziej stroma
  • Pieszo od Wetliny (4 km, +250 m, 1 h pieszych) – opcja spacerowa
  • Warunki pogodowe na przełęczy są charakterystycznie górskie – wiatr może być silny, temperatura spada ok. 0,6°C na każde 100 m wysokości. W zimie (listopad-marzec) przełęcz może być niedostępna ze względu na śnieg. Sezonowość: najlepiej maj-październik.

    Punkt widokowy Passo Cisna znajduje się tuż obok schroniska (zamknięte w zimie). Z przełęczy widoczne są: Tatry Wysokie (przy czystym niebie, dystans ok. 80 km), Pieniny, a nawet szczyty słowackie Wesołej Skały.

    Trasy w Beskidzie Niskim – alternatywa dla Bieszczadów

    Beskid Niski to niższy, bliżej leżący masyw górski, który oferuje wiele łatwych i średnich tras MTB dla rowerzystów nieumiejętnych radzić sobie z ekstremalnymi podjazdami Bieszczadów.

    Beskid Niski ma znaczne różnice względem Bieszczadów:

    CechaBieszczadyBeskid Niski
    Maksymalna wysokość1499 m (Tarnica)1191 m (Trzy Korony)
    Średni procent wzniesienia12-15%8-10%
    Nawierzchnia70% żwir/skały50% leśne ścieżki/szutek
    Trudność tras3-5 gwiazdek2-4 gwiazdek
    Dostępność z Krakowa300 km150 km
    InfrastrukturaMniej schroniskWięcej restauracji

    Najlepsze trasy w Beskidzie Niskim to: Łososina – Piwniczna (35 km, +500 m, średnia trudność), Krempna – Żarnowiec (28 km, +400 m, łatwa-średnia), Krosno – Dukla (42 km, +600 m, średnia trudność).

    Alternatywa Beskidu Niskiego jest idealna dla cyklistów przygotowujących się do Bieszczadów lub nie mających wystarczającej kondycji na ekstremalne wzniesienia.

    Jak przygotować się do jazdy w górach – narzędzia, bezpieczeństwo, warunki pogodowe

    Przygotowanie do trasy rowerowej bieszczady wymaga specjalnego sprzętu naprawczego, ochrony i pełnego przeglądu roweru przed wyjazdem ze względu na techniczny teren i odległość od serwisów.

    Niezbędne narzędzia naprawcze (checklist)

  • Pompka z manometrem – po co: utrzymanie ciśnienia w oponach na właściwym poziomie (2,0-2,3 bar dla MTB), możliwość szybkiej naprawy na trasie
  • Łatki 4-5 sztuk – po co: tymczasowa naprawa przedziurawionej dętki do czasu powrotu do cywilizacji
  • Zapasowa dętka (1-2) – po co: całkowita wymiana uszkodzonej dętki bez potrzeby łatania
  • Multitool ze śrubokrętem Phillips/płaskim, kluczynymi i szczypce – po co: regulacja przerzutek, hamulców, usunięcie kamyka z opony
  • Klucz do łańcucha (breaker) – po co: naprawa rozerwania się łańcucha na trasie
  • Łyżeczki do opon (tire levers) 2-3 szt. – po co: łatwe wyjęcie opony z obręczy bez uszkodzenia
  • Olej do łańcucha (mały flakon) – po co: smarowanie łańcucha na trasie, szczególnie po przeważeniu przez wodę
  • Sprzęt ochronny obowiązkowy

  • Kask rowerowy – zmniejsza ryzyko urazu czaszki o 60-85% (badanie z 2024, Journal of Safety Research)
  • Okulary przeciwsłoneczne/wiatrowe – ochrona oczu przed owadami, kurzem, UV
  • Rękawice MTB – ochrona dłoni przy upadku, lepszy chwyt na żwierkach
  • Protektory na kolana/łokcie (opcjonalnie, ale rekomendowane dla tras 4+ gwiazdek)
  • Kamizelka odblaskowa lub koszulka neonowa – widoczność w lesie
  • Przegląd roweru przed trasą górską

    Każdy serwis rowerowy przed Bieszczadami powinien obejmować:

  • Opony – sprawdzenie głębokości bieżnika (min. 2 mm), brak uszkodzeń bocznych, ciśnienie +/- 0,2 bar
  • Hamulce – badanie całkowitego bicia rotora, wystarczającego ciśnienia płynu hydraulicznego, czyszczenie klocków
  • Łańcuch – czystość, prawidłowe napięcie (8-10 mm luzu), smarowanie
  • Przerzutki – dokładne przejścia między biegami, brak zgrzytów
  • Zawieszenie – brak nieszczelności oleju, prawidłowa kompresja, pozycja sag (25% dla cross-country)
  • Obręcze – brak falowań, pęknięć, prawidłowego centrowania
  • Śruby i połączenia – wszystkie dokręcone (moment od 4 do 8 Nm w zależności od części)
  • Zagrożenia pogodowe w Bieszczadach

    Warunki pogodowe górskie są nieprzewidywalne – temperatura może spaść 15°C w ciągu godziny, a mgła może pojawić się bez ostrzeżenia. Źródłem danych pogodowych jest IMGW (Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej).

  • Burze wiosenne i letnie – szczególnie niebezpieczne na otwartych połoninach (Tarnica, Trzy Korony), gdzie jesteś najwyższym obiektem. Wiadomo, że piorun uderza 6 razy rocznie w Bieszczady
  • Grad i ulewne deszcze – mogą pojawić się w ciągu 20 minut
  • Wiatr – na przełęczach może przekraczać 40 km/h, utrudniając jazdę
  • Mgła – zmniejsza widoczność do 10-20 m, zwiększa ryzyko zagubienia się
  • Zbocza i rozmoknięty grunt – w okresach dużych opadów szlaki mogą być nieprzejezdne
  • Zagrożenia drapieżników i zwierząt

    Bieszczady są naturalnym siedliskiem wilków, rysi i niedźwiedzi. Ryzyko spotkania z niedźwiedziem jest znikome – ostatnie potwierdzane przypadki widzenia niedźwiedzia w polskich Bieszczadach pochodzą z 2010 roku (dane Krakowskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego). Jednak na wszelki wypadek:

  • Jazdy w grupach (niedźwiedź unika hałasu)
  • Unikaj ścieżek nocą
  • Nie zostawiaj żywności w obozie
  • Mapy, GPS i pobieranie szlaków GPX do nawigacji

    Nawigacja GPS w górach Bieszczadów jest niezbędna ze względu na brak wyraźnych znaków szlaków i możliwość zagubienia się w lesie – pliki GPX oraz mapy offline pozwalają poruszać się bezpiecznie.

    Formaty i urządzenia nawigacyjne

  • GPX (GPS Exchange Format) – uniwersalny format pliku zawierający współrzędne, wysokość, dystans; kompatybilny z wszystkimi aplikacjami i urządzeniami GPS
  • TCX (Training Center XML) – format z dodatkowymi danymi treningowymi (kadencja, tętno), używany przez urządzenia sportowe
  • Aplikacje mobilne – Strava, Komoot, AllTrails, OruxMaps (pracują offline po pobraniu mapy)
  • Dedykowane urządzenia GPS – Garmin Edge 530, Wahoo Elemnt Bolt (wytrzymałe na opady, dokładne, długi czas baterii)
  • Mapy papierowe – drukowanie map offline z openandromaps.org lub Maps.me (jako backup)
  • Konkretne aplikacje do tras bieszczadzkich

    AplikacjaPlusyMinusyRekomendacja
    StravaIntegracja ze społeczność, trasy popularne, pobranie GPXWymaga premium do offline, baterochłonnaŚrednia
    KomootOffline mapy, routing dostosowany do terenu, planowanie trasInterfejs niemiecki, mniej tras w BieszczadachBardzo dobra
    AllTrailsOgromna baza tras, recenzje użytkownikówDroga (8.99 USD/miesiąc), mniej szczegółów GPSDobra
    OruxMapsDarmowa, dokładne mapy offline, kompatybilne z każdym GPXTrudna w obsłudze, przestarzały interfejsDobra dla eksperta
    Maps.meSzybka, mapy offline, lekka (20 MB)Brak informacji o terenie, mniej trasBardzo dobra jako backup

    Gdzie pobrać pliki GPX dla Bieszczadów

    Bezpłatne źródła:

  • openandromaps.org – rejestracja, wyszukaj „Bieszczady”, pobierz GPX każdej trasy
  • trails.pl – polska baza szlaków turystycznych i rowerowych, GPX za darmo
  • gpsies.com – archiwa tras z opisami, możliwość załadowania własnych GPX
  • Mapy.cz (nowe: mapy.cz/cz/import) – czeski serwis z mapami do 15°E, GPX download
  • Strava Routes – darmowe pobieranie wybranych tras (bez premium)
  • Komercyjne (płatne):

  • Garmin BaseCamp (integracja z mapami Garmina, płatne mapy)
  • Google Maps na Android (brak offline, ale dokładne routing)
  • Instrukcja zainstalowania GPX w aplikacji mobilnej

  • Pobierz plik `.gpx` z wybranego źródła
  • Otwórz aplikację (np. Komoot) i wybierz „Import” lub „Dodaj trasę”
  • Pobierz mapę regionu offline (Bieszczady) na urządzeniu mobilnym
  • Włącz GPS i słuchawki do komunikacji głosowej
  • Zanim wyjdziesz w trasę, przetestuj ścieżkę na krótkim odcinku
  • Gdzie zatankować, nocować i co wziąć ze sobą – praktyczne wskazówki

    Bieszczady znajdują się daleko od większych miast, dlatego woda, paliwo (energia) i noclegi wymagają planowania – bez przygotowania ryzykujesz zostaniem bez zasilenia lub jedzenia na trasie.

    Restauracje i miejsca do jedzenia wzdłuż tras

  • Restauracja u Danki (Myczkowce) – specjalność: bigos, żurek, kalafiory, menu dla turystów, czynna 10:00-20:00
  • Schronisko PTTK Solina (Pólko) – głównie pizze i zupy, dla noclegowiczów, tel. 13 469 64 40
  • Karczma Górska (Wetlina) – tradycyjna kuchnia podkarpacka, otwarta 11:00-22:00
  • Bar Sportowy (Sołonka) – kanapki, napoje, brak gorących potraw
  • Gospoda przy Jeziorze (Sołona) – rodzinna, drób, zupy, mała przestrzeń (rezerwacja radziła)
  • Schroniska i noclegi

  • Schronisko PTTK Solina (Pólko, Soliń 5) – 30 łóżek, łazienka wspólna, 60 PLN/os., tel. 13 469 64 40
  • Camping nad Jeziorem Solińskim – namioty, kempery, 40-80 PLN za noc, woda, prysznice
  • Pensjonat Cisna (Cisna, ul. Główna 5) – pokoje 2-osobowe, śniadanie, 120 PLN/os., tel. 13 463 80 20
  • Ośrodek wypoczynkowy w Wetlinie – domki drewniane, 150-200 PLN, rezerwacja online
  • Camping Szczawne – bezpłatny camping samorządowy, brak infrastruktury, tylko źródło wody
  • Co spakować – lista energii i wody

    Pojemność potrzebnej wody i energii zależy od długości trasy:

    Na trasę 4-godzinną (30-40 km):

  • Woda: 1,5-2 litry (butelka 750 ml + plecakowy zbiornik)
  • Energia: 200-300 kcal (2 batony, 1 banana, kanapka)
  • Sól: elektrolitowe napoje sportowe (120 mg Na na 250 ml)
  • Na trasę 6-8-godzinną (50-70 km):

  • Woda: 3-4 litry (2 butelki + zbiornik)
  • Energia: 500-800 kcal (4-5 batonów, 2 banany, gazetka muesli, kanapka, żelki)
  • Sól: 2 elektrolity, aby uzupełnić sód tracony w pocie
  • Dodatkowe rzeczy:

  • Apteczka: plastry, gaz, maść antybiotyczna, paracetamol, elektrolity
  • Części zamienne: zapasowa dętka, łatki, multitool (patrz wyżej)
  • Sluneční: krem do opalania SPF 50, okulary, kapelusze/czapka
  • Ubranie: koszulka wierzchnia wind-proof (wiatr może być zimny nawet w lecie), dresy
  • Dokumenty: dowód osobisty, ubezpieczenie, numer telefonu ratunkowego (112)
CZYTAJ  Wiślana Trasa Rowerowa: kompletny przewodnik po 1200 km szlaku wzdłuż Wisły

Podsumowanie

Trasy rowerowe w Bieszczadach oferują wyzwanie fizyczne, spektakularne widoki i autentyczne góry nieznanej dla turystów masowo. Od łatwych pętli wokół Soliny po legendarne trasy MTB takie jak Cisna-Wetlina, każdy rowerzysty znajdzie trasę dostosowaną do swojego poziomu. Przygotowanie się odpowiednim sprzętem, mapami GPS i wiedzą o warunkach pogodowych jest niezbędne do bezpiecznej jazdy. Pobierz plik GPX, zaplanuj noclegi i wyrusz – Bieszczady czekają!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *